سکوت سفید

Loose your trust

M.H — Sat, 07 Nov 2009 19:51:48 +0000

Loose your trust

nothing is stable about me… one day I will waste myself and finish this foggy life, this impermanence is ruining my brain.
God! give me a hand… I’ve got to control myself… the way is too long.

صدا

M.H — Fri, 23 Oct 2009 16:19:57 +0000

Sound of Heart

دستت راستت را که سمت چپ سینه ات بگذاری، یک توده ماهیچه ای را حس میکنی که دارد میرقصد…

شنیدن این نوای دومپ دومپ گاهی خوشایند است و گاهی یادآور خاطرات تلخ و عذاب آور است. چیزی که مهم است اینست که این نوا آشناترین صدایی است که هر کسی در طول عمرش شنیده. این جا شاد ترین بخش وجود توست، کودک بازیگوشی که همیشه در جنب و جوش است و بدون اینکه خبر داشته باشد چه ارزش بالایی دارد، بدون وقفه در حال خواندن و رقصیدن است. این کودک میخواند و میرقصد، حتی اگر تو صدایش را نشنوی و از او چیزی ندانی، حتی اگر درک سطحی و بسیار پایینی از او داشته باشی و تعداد دفعاتی که او را فهمیده ای و با او رقصیده ای، به انگشت های دست هم نرسد. حتی اگر او را گم کنی و به او بی توجهی کنی، او تو را گم نخواهد کرد…

شاید اهمیتی نداشته باشد، شاید دیگر حوصله رفتارهای کودکانه نداشته باشی و یک دیوار دور آن کودک کشیده باشی تا چشمت به چشمش نیفتد، شاید تا آخرین لحظه عمر هم نفهمی که رفتارهایش، چه صدای دلنشینی دارد؛ و شاید حتی مثل کوردلان سعی کنی وجودش را انکار کنی و دیگران را هم مجبور به سرکوب او کنی، ولی حتی اگر او را زیر یک کوه بی توجهی و رفتار غلط خاک کنی، باز هم میتوانی واکنش هایش را حس کنی. وقتی میخندی، اوست که تو را میخنداند، وقتی خاکستری میشوی و افسرده ای، اوست که برایت غصه میخورد، وقتی موسیقی گوش میکنی و میرقصی، اوست که با ضربآهنگ موسیقی همراهی میکند.

او همیشه شاد است و میخواند. با او میشود یک اتاق خالی و بی نور را درخشان و زیبا کرد؛ بخصوص وقتی او را با یک موجود شبیه خودش آشنا کنی، آنها میتوانند ساعتها با هم برقصند و با هم بتپند. او هیچوقت شادابی و سرزندگی خود را از دست نخواهد داد، نه تا وقتی که تو او را محدود کنی و تنهایش بگذاری.

عمر کوتاه است (خیلی کوتاه)، و بسیار شکننده است، ولی هر لحظه از آن میتواند به دنیای بی پایان خوشی ها و حس های دوستداشتنی تبدیل بشود، اگر تو آن کودک را درک کنی و رفتار درستی با آن داشته باشی.

I feel her with my soul

M.H — Mon, 12 Oct 2009 18:33:11 +0000

I feel her with my soul

Time passes, heart is lonely. My dreams repeat every night, and in the morning… they are all gone. Ordinary life is very tiresome; days come after each other without any change. I wake up in the morning and drink a heavy bitter tea… I drink a cup of sadness. Looking throughout the windows, I imagine how great it could be, looking at her face, when she is sitting next to me, and looking at infinity.

Her deep look is at the beyond of nowhere, and there is a heavy atmosphere between us… and I am floated on the deep ocean of her beautiful look!

Who can stop this silence? What word could be more beautiful than this silence?

When the factor of time is not considered, even a brief period of time can be passed like a long lifetime. This is like a trap. You can enter that, but going out of there is not depending on your choice. You can’t get rid of this likable condition unless her weak voice ends this dream…

She says to me; we can not be for each other. Your weakness and my excellence increases the distance between us… she is right! I don’t deserve her; I am a simple boy who has a funny job, and every morning drinks a very heavy tea !

Since she has told this to me, I am not waiting for her dreams at nights and her call in the mornings anymore… I can be on my own. I don’t need to see her anymore…

This is right!

I am lonely

but I’m happy

cuz feel her with my soul

no picture needed!

————————————————

photography by: hanan

پشت یک دیوار

M.H — Fri, 02 Oct 2009 17:51:35 +0000

Behind A Wall

Let images speak…

پوچ گرایی یا پوچ گرایشی

M.H — Thu, 01 Oct 2009 10:05:30 +0000

عرب به من گفت: وطنت چه قدر به هم ور شده!
من به عرب خندیدم
عرب گفت: از زبان فارسی چیزی نمانده!
من به او لبخند زدم
فلسطینی به من گفت: من ساکن دوبی هستم
و من به فلسطینی نگاه کردم
غزه ای داشت از برنج ایرانی تعریف میکرد
و من ساکت شدم
شیخ با لهجه غلیظ عرب، زندگینامه ملاصدرا را خواند
و من خودم را به نفهمی زدم
عرب پای تلوزیون من نشسته بود و تخمه میشکست و میخندید
و من یک عکس دستم بود
من با آن عکس حرف زدم
من با آن عکس درد دل کردم

آدولف بود
به او گفتم؛ گاز گرون بود، یا اتاق کم داشتی! تو که سوزوندی، اقلا اون چیزی رو میسوزاندی که لایق سوختن بود…

پ.ن: فلترینگ وردپرس باعث شده مدتی از این وبلاگ دور بشم، این اولین پست من از طریق ارسال ایمیله… اگر جواب بده….

یاری

M.H — Sun, 30 Aug 2009 22:02:39 +0000

یاری

یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد؟
دوستی که آخر آمد دوستداران را چه شد؟
کس نمی گوید که یاری داشت حق دوستی
حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد؟

دیوار خانه ما را

M.H — Wed, 12 Aug 2009 16:46:04 +0000

دیوار خانه ما را
چه کسی کج نهاده است
انگشتهای من چقدر درد میکند
انگار هیچ کس آنموقع آنجا نبود
(آنروز که خانه ما کج نهاده شد)
که بگوید به دیوار ساز خانه ام
دیوار کج وبال دست های خسته است

Little Difference

M.H — Fri, 31 Jul 2009 15:50:54 +0000

Little Difference

Look at these people. they are all same. they treat me as a regular person, they keep distance! maybe one or two of them are closer to me, but they are just a little close, nothing more. they smile, they show kindness, they try to treat me as a polite buddy. I smile, I sense pleasantness, and I treat them mannerly. I try to be regular when I am with them… but it’s you, you the only person who is not only close to me, you are a little different, you are me… my heart is in yours in your handbag.

The wrong number

M.H — Wed, 08 Apr 2009 19:07:27 +0000

Hasani has got a number but he doesn’t know what to do because that is a wrong number!
God! I hate wrong numbers

مشکلات ساده

M.H — Thu, 02 Apr 2009 09:28:30 +0000

“مشکلات ساده” نام یک مجموعه اتفاقات ساده است که بسیار دوستداشتنی و قابل توصیف است. “مشکلات ساده” را می توان دوست داشت و درباره آنها حرف زد. “مشکلات ساده” همان چیزی است که احساسات آدم را تحریک میکند و می شود درباره اش کتاب نوشت.
“مشکلات ساده” مشکلات ساده است. ولی منجر به بدبختی های بزرگ می شود.

پ.ن: سال نو شده ولی بهتر است به فکر اعصاب دوستانم باشم و عید را به کسی تابریک نگویم.