نفس بر آمد و…

شکایت… هیچ فایده ای نداشت. شاید بشه احوالات بی مایه و کم ارزش خودم رو با تکرار همچین اشعار و نوشته هایی بیان کنم.
این ابیات به حال و روز من هیچ شباهتی نداره. حتی شاید اصلا هیچ رابطه ای هم بین من و اشعار وجود نداره. ولی به خاطر وجود ابهامات* و استفاده بی بدیل از نشانه ها و کنایات و… میتونم قسمتی از این سخن ها رو با حال و روز خودم تطبیق بدم. شاید به همین خاطر هستش که گاهی اوقات از خوندن یک شعر لذت میبرم یا نسبت به یک شعر، حس همزادپنداری دارم… شاید.

نفـــس بــرآمــد و کــام از تـــو بر نمــی آیــد
فغــان که بخــت من از خـــواب در نمی آیــد
دریــن خیـــال بسر شد زمـــان عمــر و هنوز
بـلای زلــف ســـیاهــت به ســـر نمــــی آید
بسـم حکایت دل هـــست با نــسیم ســحر
ولـــی ببخـت من امـــشـب ســحر نمـی آید
ز بس که شـد دل حافظ رمیده از همـه کس
کنـــــون ز حــلقـه ی زلفــــت بــدر نمی آید

*توضیح: به نظر من یکی از دلایل اینکه هر کدوم از صفحات دیوان حافظ ممکنه فال زندگی هر کسی باشه، وجود همین ابهامان شاعرانه و عاشقانه در شعر حافظ میتونه باشه.

پی نوشت:
1. یاد خواننده ی ارزشمند، ایرج بسطامی گرامی! من با شنیدن یکی از تصنیف های ایشون با این غزل زیبا از حافظ آشنا شدم.
2. م.الف در کشور امریکا گفت: من از وضعیت مدیریت امروز جهان ناراضیم!. من با خودم گفتم: ای عزیز دل، من هم از وضعیت مدیریت کشور ایران ناراضیم.
3. طرح نیمه شعبان در مسابقه Sohail2d.com هم شرکت داده شد. این بار اقبال بیشتری داشتم و اون طرح به عنوان طرح اول شناخته شد. به هر حال من از لطف دوستانم در سایت و انجمن Sohail2d.com تشکر میکنم، فکر نمیکردم این طرح در حد مقام اول باشه.